Engeland

Wedden op Engeland

Engeland trekt enorme hoeveelheden weddenschappen aan, zowel nationaal als internationaal. Door hun recente successen (finale EK 2020, halve finale WK 2018) worden de 'Outright Winner' odds vaak laag gehouden, maar ze bieden nog steeds waarde in de groepsfase en de knock-outrondes. Populaire weddenschappen omvatten ‘Engeland wint zonder tegendoelpunt’ vanwege hun solide verdediging. De meest lucratieve weddenschappen rondom Engeland zijn vaak gericht op de individuele prestaties. Harry Kane is bijna altijd de topkandidaat voor de toernooi-topscorer. Daarnaast zijn 'Assists' weddenschappen op spelmakers zoals Phil Foden of Jude Bellingham interessant. Let op de notoire Engelse zwakte: strafschoppen. Wedden op een gelijkspel na verlenging in de knock-outfase kan een slimme 'value bet' zijn.

Geschiedenis van het nationaal elftal

Engeland speelde de eerste officiële internationale voetbalwedstrijd ter wereld, een 0-0 gelijkspel tegen Schotland in 1872. Jarenlang domineerden zij het voetbal, maar waren ze terughoudend om deel te nemen aan vroege Wereldkampioenschappen. Hun grootste moment kwam in 1966, toen zij als gastland de FIFA Wereldbeker wonnen, met aanvoerder Bobby Moore en sterspeler Geoff Hurst, die in de finale een hattrick scoorde tegen West-Duitsland. Na deze triomf volgde een periode van meer dan vijftig jaar van 'near-misses' en teleurstellingen, gekenmerkt door de 'Golden Generation' (Beckham, Gerrard, Rooney) die nooit hun potentieel waarmaakte. Sinds 2018 heeft het team onder Gareth Southgate een renaissance doorgemaakt, met een halve finale op het WK 2018 en een finaleplaats op het EK 2020, wat het geloof in een tweede grote titel nieuw leven heeft ingeblazen.

Prijzenkast en grote prijzen

De prijzenkast van Engeland is, gezien hun status als een van de oudste voetbalnaties, verrassend leeg. De enige grote internationale titel is de FIFA Wereldbeker die ze in 1966 in eigen land veroverden. Engeland heeft sindsdien meerdere halve finales en een finale bereikt, maar de laatste stap bleef telkens uit. Op het Europees niveau hebben de Drie Leeuwen nog nooit het Europees Kampioenschap gewonnen. Ze bereikten de finale in 2020 (gespeeld in 2021) op Wembley, maar verloren daar na strafschoppen van Italië. Engeland heeft vier keer de halve finale bereikt op een EK (1968, 1996) en twee keer op een WK (1990, 2018). Engeland won in het verleden wel frequent de (nu opgeheven) British Home Championship.

Rivaliteit

De meest historische rivaliteit is die met Schotland, bekend als 'The Auld Enemy'. Dit is de oudste interlandrivaliteit ter wereld en de wedstrijden worden gekenmerkt door intense passie en nationale trots, hoewel de frequentie van deze ontmoetingen is afgenomen. De meest beladen toernooirivaliteit is echter met Duitsland. Deze rivaliteit werd gevoed door historische knock-outwedstrijden, vooral de halve finales van het WK 1990 en het EK 1996, die beide verloren gingen na strafschoppen. Voor Engelse fans vertegenwoordigen wedstrijden tegen Duitsland een ultieme test van mentale kracht en een kans op revanche voor decennia van toernooitrauma's. Een andere intense, politiek geladen rivaliteit bestaat met Argentinië, met name sinds de Falklandoorlog en de controversiële 'Hand van God' goal van Maradona tijdens het WK 1986.

Supporters en cultuur

De Engelse supporterscultuur is legendarisch, gekenmerkt door enorme loyaliteit en een reislustige aanhang. De bijnaam van het team is 'The Three Lions' (De Drie Leeuwen), afkomstig van het nationale wapen. De thuishaven is het iconische Wembley Stadium in Londen, het 'Mekka' van het Engelse voetbal. De mantra 'It's Coming Home', gebaseerd op het lied 'Three Lions (Football's Coming Home)' uit 1996, is uitgegroeid tot een cultureel fenomeen en een ironische kreet van hoop en soms zelfspot tijdens grote toernooien. Bekende helden uit het verleden zijn Bobby Moore, Sir Bobby Charlton, Gary Lineker en David Beckham. De sfeer bij Engelse wedstrijden is vaak euforisch, gedreven door de decennialange hunkering naar succes.